Τον Φεβρουάριο του 1822 η Νάουσα και η ευρύτερη περιοχή έγιναν το επίκεντρο της μεγάλης εξέγερσης κατά του τουρκικού ζυγού. Ακολούθησαν σκληρές μάχες με τους Τούρκους, στις οποίες οι Ναουσαίοι αντιστάθηκαν ηρωικά.

Η πολιορκία της πόλης ήταν ασφυκτική και η αντίστασή της κάμφθηκε στις 22 Απριλίου του ίδιου χρόνου. Οι Τούρκοι κυρίευσαν την πόλη και ακολούθησαν σφσγές, λεηλασίες και πυρπολισμοί, ενώ ταυτόχρονα ήταν απερίγραπτες οι σκηνές αυτοθυσίας και ηρωισμού των Ναουσαίων.

Την ημέρα αυτή, οι γυναίκες της Νάουσας αρνούμενες να συλληφθούν και να ατιμωθούν, έπεσαν μαζί με τα παιδιά τους στο γκρεμό του ποταμού Αράπιτσα. Ήταν μια θυσία επική που αναγνωρίσθηκε ως ηρωική πράξη.

Για τη γεναία αντίσταση, τον αγώνα και τη θυσία των Ναουσαίων γυναικών, η Νάουσα φέρει τον τίτλο της Ηρωικής Πόλης έπειτα απο διάταγμα του 1955.

Σήμερα Μεγάλη Πέμπτη, κορυφώνεται το Θείο Δράμα. Ο Ιησούς, η ίδια η ζωή, ταπεινώνεται και στις εκκλησίες "σήμερον κρεμάται επί ξύλου", διαβάζονται τα 12 Ευαγγέλια.
Ο Ιησούς, μετά τον Μυστικό Δείπνο μεταβαίνει με τους 11 πλέον μαθητές του στο Όρος των Ελαιών, προκειμένου να προσευχηθεί.
Ένα φιλί εκείνο του Ιούδα, προδίδει την ταυτότητά του στους Ρωμαίους στρατιώτες που τον συλλαμβάνουν.
Ο Ιησούς οδηγείται στους Αρχιερείς, αλλά η απόφαση έχει ληφθεί από μέρες. Θάνατος!
Ο Ιησούς οδηγείται στον Ρωμαίο διοικητή, τον Πόντιο Πιλάτο, ο οποίος προσπαθεί να απαλλάξει τον Ιησού από τις βαριές κατηγορίες.
Στο δίλλημα όμως Ιησούς ή Βαραβάς, το πλήθος επέλεξε την απελευθέρωση του ληστή.
Ο Ιησούς μαστιγώνεται, ξεφτυλίζεται, ταπεινώνεται αλλά υπομένει.
Οι ρωμαίοι στρατιώτες του φορούν μια πορφύρα και ένα αγκάθινο στεφάνι, αποκαλώντας τον χλευαστικά "Βασιλιά των Ιουδαίων".
Η ώρα της σταύρωσης πλησιάζει. Ο Ιησούς φορτωμένος τον Σταυρό, ανεβαίνει το λόφο του Γολγοθά.
Ο Ιησούς στραυρώνεται και λίγες ώρες αργότερα ακούγεται από τη φωνή που σβήνει ... "τετέλεσται", αφού προηγουμένως συγχώρησε όσους ευθύνονταν για την Σταύρωσή του.

Η άσκηση του μυαλού είναι εξίσου σημαντική όσο και η άσκηση των μυών. Καθώς μεγαλώνουμε, είναι σημαντικό να παραμένουμε πνευματικά σε εγρήγορση.

Το ρητό: «Αν δεν το καλλιεργείς, θα το χάσεις» («If you don't use it, you will lose it») αναφέρεται και
για το μυαλό μας...

Τα παρακάτω είναι ένας πολύ προσωπικός τρόπος να εκτιμήσετε την τωρινή σας κατάσταση ευφυΐας. Κάντε το παρακάτω τεστ και δείτε αν «τα χάνετε» ή αν ακόμη «τα έχετε τετρακόσια»...
Αφού απαντήσετε στις ερωτήσεις, διαβάστε παρακάτω αν συμφωνούν με τις σωστές απαντήσεις.
OK, χαλαρώστε, καθαρίστε το μυαλό σας και ... Ξεκινήστε!

Τί βάζουμε μέσα σε μια τοστιέρα;

Η απάντηση είναι «ψωμί». Αν είπατε «τοστ», καλύτερα να τα παρατήσετε
και να μην προχωρήσετε παρακάτω. Δεν υπάρχει λόγος να πληγώσετε τον
εαυτό σας...
Αν είπατε «ψωμί», προχωρήστε στην ερώτηση 2.

Πείτε τη λέξη «μπάλα» πέντε φορές.

Τί πίνουν οι αγελάδες;

Απάντηση:
Οι αγελάδες πίνουν νερό. Αν είπατε «γάλα», μην επιχειρήσετε να περάσετε
στην επόμενη ερώτηση. Το μυαλό σας είναι ζορισμένο και ίσως να
«υπερθερμανθεί». Αυτό που σας χρειάζεται να διαβάσετε και είναι πιο
κατάλληλο για σας, είναι κάποιο έντυπο του τύπου «Ο Κόσμος των Παιδιών»
ή κάτι παρόμοιο...
Αν είπατε «νερό», προχωρήστε στην ερώτηση 3.

Αν ένα κόκκινο σπίτι
είναι φτιαγμένο από κόκκινα τούβλα,
ένα μπλε σπίτι από μπλε τούβλα,
ένα ροζ σπίτι από ροζ τούβλα,
ένα μαύρο σπίτι από μαύρα τούβλα,
Από τί είναι φτιαγμένο ένα Greenhouse;

Απάντηση:
Τα greenhouses (= θερμοκήπια) φτιάχνονται από γυαλί.
Αν είπατε πράσινα τούβλα, γιατί στο καλό συνεχίζετε με τις ερωτήσεις;
Αν είπατε «γυαλί», προχωρήστε στην ερώτηση 4.

Αν ο μικρός δείκτης ενός ρολογιού διανύει 1/60 μοίρες κάθε λεπτό, πόσες μοίρες θα έχει διανύσει σε μια ώρα;

Απάντηση:
Μια μοίρα. Αν είπατε «360» ή οτιδήποτε άλλο, πρέπει να σας
συγχαρούμε που φτάσατε μέχρι εδώ, αλλά προφανώς τώρα είστε έξω από τις
δυνατότητές σας. Καλύτερα να εγκαταλείψετε την προσπάθεια και να βγείτε
από το δωμάτιο.
Οι υπόλοιποι συνεχίστε με την επόμενη ερώτηση.

Χωρίς να χρησιμοποιήσετε κομπιουτεράκι.
Οδηγείτε ένα λεωφορείο, στην πρώτη στάση, 17 άνθρωποι ανεβαίνουν.
Στην δεύτερη, έξι κατεβαίνουν και εννέα ανεβαίνουν.
Στην επόμενη, δύο άνθρωποι κατεβαίνουν και τέσσερις ανεβαίνουν.
Στην τέταρτη στάση, 11 κατεβαίνουν & 16 ανεβαίνουν.
Στην πέμπτη, 3 άνθρωποι κατεβαίνουν & 5 ανεβαίνουν.
Στην τελευταία στάση, έξι άνθρωποι κατεβαίνουν & τρεις ανεβαίνουν.
Και φτάνουμε στον τελικό μας προορισμό. Ποιό ήταν το όνομα του οδηγού;

Απάντηση:
Προς Θεού, μην κλαίτε! Δεν θυμάστε το ίδιο σας το όνομα;
Εσείς ήσασταν ο οδηγός ... Από την πρώτη κιόλας πρόταση μαθαίνετε ότι εσείς οδηγείτε το λεωφορείο!

Την Κυριακή των Βαΐων στο κτήμα "Μπλιάτκα" όπως κάθε χρόνο μεταξύ φίλων, ψήσαμε όπως επιτάσσει η παράδοση ψάρια, δίνοντας ιδιαίτερη γεύση στο διάλειμμα την νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής  με την νηστεία της Μεγάλης εβδομάδας.

Κυριακή τῶν Βαΐων

• ἔτσι μαθηματικῶς ἔχομεν: 5Χ7(ἡμ.)=35+5 ἡμ. τῆς Στ'=40.

Ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὴν νηστεία αὐτῶν τῶν δύο ἡμερῶν ὑπάρχει μία διαφοροποίηση, ἰδίως γιὰ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων, στὸ ζήτημα τοῦ ἂν καταλύεται ψάρι ἢ ὄχι. Ἡ γνώμη τοῦ Θεοδώρου Στουδίτου εἶναι ὅτι τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων «τρώγεται ψάρι»: «Ἰχθύας δὲ οὐδαμῶς ἐσθίομεν τῶν τὴν ἁγίαν ταύτην νηστείαν (=τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς), πλὴν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου, καὶ τῇ Κυριακῇ τῶν Βαΐων, εἰς δόξαν τοῦ κατελθόντος ἐκ τῆς νηστείας καὶ συνεσθιασθέντος ἐπὶ τῇ τοῦ Λαζάρου ἐγέρσει• ἢ καὶ ἀριδήλως ὡς μία οὖσα καὶ αὐτὴ τῶν τοῦ Χριστοῦ θείων ἑορτῶν». Κατὰ τὸν ὅσιον τοῦτον ἡ ἰχθυοφαγία ἐπιτρέπεται ὄχι μόνον τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων ἀλλὰ καὶ τὸ Σάββατον τοῦ Λαζάρου, καθότι καὶ αὐτὴ θεωρεῖται Δεσποτικὴ ἑορτὴ (=ἑορτή τοῦ Χριστοῦ)• ὅμως, γιὰ νὰ διατηρηθῆ ἡ δόξα τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, ψάρι τρώγεται μόνον τὴν Κυριακή.
Διὰ τὸν ἅγιο ὅμως Νικόδημο τὸν Ἁγιορείτη (ὅπως ἤδη ἀνεφέραμεν), ὁ ὁποῖος ἐπικαλεῖται τὰ Τυπικά, χειρόγραφα ἢ τυπωμένα, τοῦ Ἁγίου Ὅρους, μόνον σὲ μία ἡμέρα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς τρώγεται ψάρι, δηλαδὴ στὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Μὲ τὴν κατάλυση ἰχθύος κατὰ τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων φαίνεται νὰ συμφωνῆ καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ὁ ὁποῖος δὲν ἀναφέρει μὲν τίποτε συγκεκριμένο, ἐξ ὅσων ὅμως γράφει συνάγεται ἡ ἰχθυοφαγία τῆς ἐν προκειμένῳ Κυριακῆς. Ἄλλωστε, ὅπως σημειώνεται στὴν ἀρχὴ τῆς παραγράφου, ἡ ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου καὶ ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων εὑρίσκονται, ὡς ἰδιαίτερες ἑορτές, ἔξω ἀπὸ τὴν Μ. Τεσσαρακοστή. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ θέση τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, ὅταν λέγουν: «Μεθ' ἅς», δηλαδὴ μετὰ τὶς ἑορτὲς τῶν Χριστουγέννων καὶ τῶν Θεοφανείων, «ὑμῖν φυλακτέα ἡ νηστεία τῆς τεσσαρακοστῆς, μνήμην περιέχουσα τῆς τοῦ Κυρίου πολιτείας τε καὶ νομοθεσίας. Ἐπιτελείσθω δὲ ἡ νηστεία αὕτη πρὸ τῆς νηστείας τοῦ Πάσχα, ἀρχομένη μὲν ἀπὸ δευτέρας, πληρουμένη δὲ εἰς παρασκευήν. Μεθ' ἅς ἀπονηστεύσαντες ἄρξασθε τῆς ἁγίας τοῦ Πάσχα ἑβδομάδος, νηστεύοντες αὐτὴν πάντες μετὰ φόβου καὶ τρόμου...». Εἶναι λοιπὸν ἐνδεικτικοὶ οἱ ὅροι «ἀπονηστεύσαντες» καὶ «ἄρξασθε», δεικνύοντες ὅτι μία νηστεία τελειώνει καὶ μία ἄλλη ἀρχίζει. Αὐτὴ ποὺ τελειώνει εἶναι ἡ νηστεία τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς καὶ αὐτὴ ποὺ ἀρχίζει εἶναι ἡ νηστεία τῆς Μ. Ἐβδομάδος. Ἄρα, οἱ ἑορτὲς τῆς ἐγέρσεως τοῦ Λαζάρου καὶ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων εὑρίσκονται σὰν ἀνεξάρτητες ἀνάμεσα στὶς δύο νηστεῖες. Αὐτὴ λοιπὸν ἡ θέση αὐτῶν τῶν τριῶν ἑορτῶν ἴσως νὰ δίδη τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦν περὶ ἡμερῶν, κατὰ τὶς ὁποῖες καταλύεται ψάρι, τὴν Κυριακὴ δέ, κατὰ μία ἄποψη, καὶ αὐγό.

Λουλούδι της ερήμου φύτρωσε στο ερημοποιημένο έδαφος ακτής της Νεκράς Θάλασσας στο Ισραήλ. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γης γιορτάζεται στις 22 Απριλίου σε πολλές χώρες του κόσμου με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους για το περιβάλλον.

Δεν ήξερα ποτέ ότι είμαι περίπου τόσο ψηλός όσο ο Bruse Lee και δεν μπορώ πραγματικά να πιστέψω οτι η μαϊμουδίτσα Paris Hilton ειναι ισα με εμένα ..... εσείς πόσο ψηλοί είσαστε ?

Μια φέτα καρότο μοιάζει πολύ με το ανθρώπινο μάτι - είναι σαν να βλέπουμε την κόρη, την ίριδα και τις ακτινοειδείς ραβδώσεις του ματιού! ΝΑΙ η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι τα καρότα προωθούν τη ροή αίματος στο μάτι και ενισχύουν τη λειτουργία του,,,.

Η τομάτα είναι κόκκινη και έχει τέσσερις κοιλότητες ή κοιλίες. Και η καρδία είναι κόκκινη και έχει και αυτή τέσσερις κοιλίες. Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η τομάτα είναι καταπληκτική τροφή για την καρδιά και το αίμα. 


Τα σταφύλια σχηματίζουν τσαμπί που έχει το σχήμα της καρδιάς. Η κάθε ρόγα μοιάζει με αιμοσφαίριο και έχει αποδειχτεί ότι τα σταφύλια είναι καταπληκτική τροφή προς υποστήριξη και ενίσχυση της λειτουργίας της καρδιάς, που εκτός τούτου εμπλουτίζει και ισχυροποιεί το αίμα.

Το καρύδι μοιάζει με μικροσκοπικό εγκέφαλο με δύο ημισφαίρια και παρεγκεφαλίδες. Ακόμα και οι πτυχώσεις του καρυδιού του προσδίδουν την όψη του νεόφλοιου του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε ότι τα καρύδια υποστηρίζουν την ανάπτυξη των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο.

Τα κοινά κόκκινα φασόλια μοιάζουν πολύ με τα ανθρώπινα νεφρά και όντως υποστηρίζουν στο κατακόρυφο τη λειτουγία τους..

Το σέλινο, το μποκ τσόι και το ρεβέντι μοιάζουν με κόκκαλα. Αυτές οι τροφές συντελούν στην ανάπτυξη δυνατών οστών. Τα οστά μας αποτελούνται κατά 23% από νάτριο. Αν δεν παίρνουμε αρκετό νάτριο με την τροφή μας, τότε το σώμα μας το αφαιρεί από τα κόκκαλα, με αποτέλεσμα αυτά να αποδυναμώνονται. Οι παρά πάνω τροφές ενιχύουν επομένως τη σκελετική μας δομή, όπως υποδηλώνει εξάλλου το σχήμα τους ..

Η μελιτζάνα, τα αβοκάντο, τα αχλάδια ενισχύουν την υγεία και τη λειτουγία της μήτρας, καθώς και του τραχήλου της μήτρας - ενδιαφέρον δε παρουσιάζει το γεγονός ότι το σχήμα τους θυμίζει πολύ αυτό το γυναικείο όργανο. Σήμερα, η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι η κατανάλωση ενός αβοκάντο την εβδομάδα συντελεί στην εξισορρόπηση των ορμονών μιας γυναίκας και ότι τη βοηθάει να χάσει το βάρος που έχει πάρει μετά από γέννα και ότι την προστατεύει από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει δε το γεγονός ότι το άνθος του αβοκάντο χρειάζεται ακριβώς 9 μήνες για να αναπτυχθεί σε ώριμο φρούτο. Στα πιο πάνω λαχανικά και φρούτα υπάρχουν πάνω από 14.000!!! φωτολυτικές θρεπτικές ουσίες (η σύγχρονη επιστήμη έχει μελετήσει ΜΟΛΙΣ 141 από αυτές).

 
Τα σύκα είναι γεμάτα σπόρια και αναπτύσσονται ανά δύο. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων και έτσι βοηθούν στην καταπολέμηση της στειρότητας στους άντρες.

Οι γλυκοπατάτα μοιάζει πολύ με το πάγκρεας και ενισχύει τη λειτουργία του παγκρέατος προσφέροντας ανεκτίμητη βοήθεια στους διαβητικούς με το να σταθεροποιεί το γλυκαιμικό δείκτη.

Οι ελιές ενισχύουν την υγεία και τη λειτουργία των ωοθηκών.

Τα γκρέιπφρουτ, τα πορτοκάλια και άλλα εσπεριδοειδή έχουν εκπληκτική ομοιότητα με τους μαστικούς αδένες γυναικών και όντως βοηθούν να παραμένουν τα στήθη των γυναικών υγιή και διευκολύνουν τη ροή του λέμφους εντός του λεμφικού συστήματός των στηθών..

Τα κρεμμύδια έχουν το σχήμα κυττάρου. Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι τα κρεμμύδια βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.

Η πρώτη επέτειος των αρραβώνων του Τόλη και της Μαρίας στο Hotel Vermion στον Άγιο Νικόλα Νάουσας (13-04-2007 με 13 Απριλίου 2008)

Τις προάλλες καθόμασταν με μια παρέα σε ένα τραπέζι και κάποιος ισχυρίστηκε ότι η μπύρα περιέχει γυναικείες ορμόνες. Αρχικά γελάσαμε αλλά σαν επιστήμονες που είμαστε είπαμε να το ερευνήσουμε το θέμα.
Ήπιαμε ο καθένας από 10 μπύρες (καθαρά για επιστημονικούς λόγους).
Μετά το τέλος του πειράματος καταλήξαμε στα παρακάτω συμπεράσματα:
1.          είχαμε παχύνει
2.          μιλούσαμε ακατάπαυστα χωρίς να λέμε τίποτα
3.          αντιμετωπίσαμε προβλήματα στην οδήγηση και στο παρκάρισμα
4.          ήταν αδύνατο να κάνουμε λογικές σκέψεις
5.          μας ήταν αδύνατο να παραδεχτούμε ότι είχαμε άδικο, παρότι
             ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαμε δίκιο
6.          κάθε ένας μας θεωρούσε ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος
7.          είχαμε πονοκέφαλο και δεν είχαμε διάθεση για σεξ
8.          και η αποκορύφωση: έπρεπε να πάμε κάθε 10 λεπτά στην
             τουαλέτα και μάλιστα όλοι μαζί.
Περαιτέρω ανάλυση μάλλον είναι περιττή: Η ΜΠΥΡΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΜΟΝΕΣ !!!

Les Turcs et la Turquie contemporaine itinéraire et compte-rendu de voyages dans les provinces ottomanes avec cartes détaillées Των B[asil] Nikolaïdes, Jean Nicolaïdes: "

Les Turcs et la Turquie contemporaine itinéraire et compte-rendu de voyages dans les provinces ottomanes avec cartes détaillées Των B[asil] Nikolaïdes, Jean Nicolaïdes:

 http://books.google.gr/books?id=x1O8UDkzS7AC&pg=PA280&lpg=PA280&dq=Agoustos+Niaousta+Naoussa&source=web&ots=7IeFf0xLTU&sig=4MiCf-vJvSmi8OcMfYyQemwN-CE&hl=el

	Το βιβλίο αυτό είναι απο το Πρωτότυπο από Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ - Των B[asil] Nikolaïdes, Jean Nicolaïdes. Εκδόθηκε 1859 F. Sartorius   Η μετάφραση έγινε απο την καθηγήτρια Γαλλικής φιλολογίας κ. Δέσποινας Νάτσιου-Μπακαλιού
	Ο δρόμος που οδηγεί από τη Βέροια στη Θεσσαλονίκη, κατευθύνεται ανατολικά και φτάνει σε δύο ώρες στο χωριό Λαχανά, όπου χωρίζεται. Από τη μια πλευρά κατευθύνεται ανατολικά, διασχίζει τον ποταμό Καρασμάκ (ο παλιός Λουδίας ο οποίος σχηματίστηκε από τα νερά της λίμνης yenidje «μάλλον είναι Γιαννιτσά»), διατρέχει την ακτή, περνάει τον Αξιό και φτάνει στην κωμόπολη Κολακια που βρίσκεται στην αριστερή όχθη αυτού του ποταμού. Από αυτό το σημείο η Θεσσαλονίκη απέχει τρείς ώρες δρόμο, αλλά το έδαφος είναι λασπώδες και συχνά πλημμυρίζει από τα νερά του Αξιού.
	Αυτός ο δρόμος έχει κίνηση μόνο το καλοκαίρι και συχνά μόνο οι πεζοί και τα ζώα χωρίς φορτίο, μπορούν να διασχίσουν, μέσα σε ελαφριές βάρκες, τον ποταμό ο οποίος σε αυτό το σημείο είναι πολύ ρηχός. Η δεύτερη διακλάδωση του δρόμου, βγαίνει από την Κολακια, κατευθύνεται βορειοανατολικά, διασχίζει τα χωριά Στόλατζ, Παλαιοχώρι, το ρυάκι Λουδίας, έπειτα φτάνει στη γέφυρα του Αξιού και μετά από επτά ώρες συναντά το δρόμο για Θεσσαλονίκη. Τρείς δρόμοι ακόμη βγαίνουν από τη Βέροια, ο ένας κατευθύνεται βορειοδυτικά και φτάνει σε οκτώ ώρες στη μικρή πόλη Καϊλάρι ή Σαριγκουιόλ, ο άλλος πηγαίνει βόρεια και φτάνει σε έξι ώρες στην πόλη Γιαννιτσά, ο τρίτος στρίβει απότομα νοτιοανατολικά, φτάνει στην κωμόπολη Κίτρος που βρίσκεται στο δρόμο Θεσσαλονίκης – Λάρισας, περνώντας από τη φημισμένη κοιλάδα των Τεμπών. Από τη Βέροια στη Νάουσα. Παίρνουμε το δρόμο για τη Νάουσα, διασχίζουμε τη συνοικία των αθίγγανων, μέσα από σωρούς από πέτρες, θάμνους και μικρές λίμνες που εμποδίζουν και φράζουν αυτό το κομμάτι της πόλης. Κατευθυνόμαστε βόρεια, ακλουθώντας τη βάση του βουνού Ξερολίβαδο και αφήνουμε στα δεξιά την όμορφη κοιλάδα του Αξιού. Ο δρόμος συναντά τα χωριά Αρκουδοχώρι, Γιάντζιστα, Ζερβοχώρι, Κοπάνοβον κλπ, διασχίζει πολλά ρυάκια που κατεβαίνουν από το όρος Βέρμιο και φτάνει στη χαράδρα Κουτίχα, την οποία διασχίζει με μια πέτρινη γέφυρα μήκους 10 μέτρων και πλάτους 2,50 μέτρων. Αυτό το ρυάκι κυλάει από δυτικά προς Ανατολικά και διασχίζει ένα δασώδες μέρος όπου οι κλέφτες μπορούν ελεύθερα να επιδοθούν στο έργο τους.
	Πέρα από τη γέφυρα, ο δρόμος ακολουθεί ένα χώρο με κλίση που ανεβαίνει μέσα από αμπελώνες. Λίγο πιο μακριά, περίπου τρείς ώρες από τη Βέροια, βρίσκουμε άφθονες πηγές των οποίων η ένωση σχηματίζει τον ποταμό της Βέροιας. Βγαίνοντας από το δρόμο, διασχίζουμε μια πέτρινη γέφυρα πλάτους 3 μέτρων και μήκους 12 μέτρων που περνάει από τον χείμαρρο Αράπιτσα στο βάθος του οποίου κυλούν τα νερά της Νάουσας, τα οποία εκβάλλουν στη λίμνη της Πέλλας (των Γιαννιτσών). Αυτός ο χείμαρρος έχει πλάτος από 15 έως 30 μέτρα και βάθος από 14 έως 16 μέτρα, τα όριά του είναι νότια της πόλης στην οποία φτάνουμε πέντε ώρες μετά από τη Βέροια. Πόλη της Νάουσας. Η πόλη της Νάουσας, που ονομάζεται και Νιάουστα και την οποία οι Τούρκοι ονομάζουν Αυγούστα, βρίσκεται σε ένα νότιο οροπέδιο του όρους Βέρμιο το οποίο εδώ έχει το όνομα Καρα-Τάς. Αυτό το οροπέδιο ποτίζεται από τον ποταμό Αράπιτσα, ο οποίος έχει την πηγή του δυτικά κοντά στην πόλη, η βλάστηση είναι αξιοθαύμαστη. Το ύψος του είναι 104 μέτρα πάνω από την πεδιάδα, κάνοντας ένα γρήγορο υπολογισμό. Αυτό το οροπέδιο, είναι όμορφο και υγιεινό, παρόλα αυτά, η πόλη είναι ανθυγιεινή, αυτό οφείλεται στο ότι οι κάτοικοι αυτής της Εδέμ έκαναν κατάχρηση της αφθονίας της φύσης.
	Δεν είναι πια μια πόλη, είναι ένας τεράστιος κήπος : μια τεράστια βλάστηση κρύβει τα σπίτια, πολλά ρυάκια κυλούν για ομορφιά και οι δρόμοι έχουν αντικατασταθεί από σκιερά μονοπάτια. Οι κάτοικοι, σκόπιμα «αποφεύγουν» την υγιεινή επίδραση του ήλιου και υποβάλλονται στις μη υγιεινές επιδράσεις της υγρασίας, η κρύα αύρα του βουνού προκαλεί ασθένειες, όλα αυτά δεν εμποδίζουν τις γυναίκες της Νάουσας να διατηρούν μια λαμπερή ομορφιά, μια λευκότητα και μια λεπτότητα του δέρματος σπάνιες σε αυτά τα κλίματα. Η Νάουσα υπάρχει εδώ και 35 χρόνια, αφού καταστράφηκε ολοσχερώς την πρώτη χρονιά της Ελληνικής επανάστασης. Υπάρχουν 5 εκκλησίες, ένα ανώτερο Ελληνικό σχολείο και ένα τζαμί, όπου ο ιμάμης καλεί σε προσευχή τους Koniares οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εδώ, αφού εξόντωσαν τις οικογένειες των οποίων κατέχουν τα αγαθά.
	Η αριστοκρατία αποτελείται από δύο ανώτερα στελέχη, και οι δύο Έλληνες : ο ένας ονομάζεται Περδικάρης, είναι ένας άντρας δίκαιος, γενικά αγαπητός και σεβαστός από όλους τους κατοίκους : δεν θα μιλήσουμε για τον άλλο. Οι Εβραίοι δεν έρχονται ποτέ στη Νάουσα : θα πούμε αργότερα το λόγο. Το ιδιαίτερο προϊόν της περιοχής είναι το κρασί : έχει πολύ μεγάλη φήμη σε όλη την Τουρκία και κοστίζει διπλάσιο από τα άλλα κρασιά της χώρας. Είναι πολύ κοντά στα κρασιά της Bordeaux, αποκτά γεύση και άρωμα καθώς παλιώνει. Τα σιτηρά είναι μέτρια και με δυσκολία αρκούν για τις ανάγκες του τόπου. Αντίθετα, το έδαφος παράγει τεράστια ποσότητα φρούτων. Υπάρχει εδώ ένα εργοστάσιο που κατασκευάζει ένα ύφασμα (χοντρή τσόχα), που ονομάζεται Σαϊακ. Η καλλιέργεια της μουριάς και η σηροτροφία έχουν την τιμητική τους, υπολογίζεται σε περισσότερο από 7000 κιλά αυτό το προϊόν. Σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες, τα ετήσια έσοδα της πόλης ανέρχονται σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο φράγκα. Περνάμε τη νύχτα στον κήπο ενός Έλληνα ιερέα, ο οποίος μας υποδέχθηκε με την καλή διάθεση που συνηθίσαμε να συναντούμε στον κλήρο όλων των εθνών. Η γυναίκα του, μόλις 20 ετών, θεωρείται η ομορφότερη της πόλης. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, διότι οι ιερείς έχουν τις πιο όμορφες συζύγους.
	Αυτό το γοητευτικό πλάσμα ετοιμάζει δείπνο και σερβίρει με τέλεια χάρη. Ανακαλύψαμε στον κήπο κάτω από τη σκιά ένα τριαντάφυλλο το οποίο προκαλεί το θαυμασμό των φίλων μου, το άρωμά του μας μεθάει. Ο Γιατρός το κόβει, του το παίρνω από τα χέρια και το προσφέρω στην οικοδέσποινα λέγοντάς της : - Σ’εσάς, όμορφη παπαδιά, πρέπει να ανήκει αυτό το λουλούδι. - Όχι, φωνάζει ο Γιατρός, δεν προσφέρουμε ένα τριαντάφυλλο σε ένα άλλο τριαντάφυλλο. - Αντιθέτως, λέει ο Σοφός, πρέπει να αποδίδουμε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα. - Χίλια ευχαριστώ, κύριε, μου λέει παίρνοντας το τριαντάφυλλο, αλλά σας βεβαιώνω ότι είναι σαν όλα τα τριαντάφυλλα, τσιμπάει. - Αναμφίβολα, κυρία, αλλά επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι κάθε τριαντάφυλλο ζει όσο ένα πρωινό. - Του αρκεί ένα πρωινό για να τσιμπήσει ότι το αγγίζει. - Είναι πολύ λίγο ένα πρωινό γι’ αυτούς που επιθυμούν να αναπνεύσουν το υπέροχο άρωμά του. - Τότε, μυρίστε το, κύριε, όσο είναι ακόμη καιρός, αλλά προσέχετε όταν το κρατάτε στο χέρι σας. Λέγοντας αυτά τα λόγια, η γυναίκα πλησιάζει το τριαντάφυλλο στο πρόσωπό μου και ξεσπά σε γέλια.
	Καταλάβαμε πολύ καλά ο ένας τον άλλο και δεν είχα τίποτα να προσθέσω, αλλά ο Σοφός και ο Γιατρός θεώρησαν ότι νικήθηκα ευτελώς. Τρείς έλληνες γείτονες και ο δάσκαλος μας συνάντησαν μετά το δείπνο, η συζήτηση πηγαίνει στην ιστορία της Νάουσας. Καταστροφή της Νάουσας. Μετά τις σφαγές της Χαλκιδικής, η μακεδονική επανάσταση περιορίστηκε σε μερικά χωριά κοντά στο όρος Όλυμπος και στην πόλη της Νάουσας. Περισσότερες από 5000 ελληνικές οικογένειες ήρθαν να βρούν καταφύγιο σ’αυτή την πόλη. Ο καπετάνιος Καρατάσος και οι αρχηγοί Λογοθέτης και Γάτσος, επικεφαλής μερικών εκατοντάδων μαχητών, πολέμησαν γενναία για να απωθήσουν τα οθωμανικά στρατεύματα που ήρθαν να τους πολιορκήσουν στο μοναστήρι της Παναγίας Δοβρά. Τότε, ο πασάς Αμπντούλ-Αμπού ήρθε από τη Βέροια, επικεφαλής 15.000 αντρών και έφτασε μπροστά από τη Νάουσα με 12 κανόνια στις 11 Απριλίου 1822.
	Μετά από μια σύντομη αλλά ηρωική άμυνα, η πόλη υπέκυψε στην επίθεση και οι 15.000 μουσουλμάνοι στρατιώτες μαζί με ένα πλήθος τυχοδιωχτών και Εβραίων επιδόθηκαν σε κάθε υπερβολή. Η φρουρά, αποτελούμενη από 400 άντρες υποχώρησε. Τα πάντα λεηλατήθηκαν, κάηκαν, καταστράφηκαν. Δέκα χιλιάδες έλληνες σφαγιάστηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά αιχμαλωτίστηκαν για να γίνουν σκλάβοι. Όπως και στην Κασσανδρεία, η πρώτη σφαγή έγινε από τους Τούρκους μέσα στην ορμή της νίκης, αλλά μετά από αυτούς ήρθαν οι Εβραίοι οι οποίοι τους ξεπέρασαν σε φρικαλεότητες, έσφαζαν σαν μοσχάρια τους αιχμαλώτους οι οποίοι ήταν άοπλοι και ανυπεράσπιστοι. Χτυπούσαν τα θύματα με ρόπαλο και στη συνέχεια τους έκοβαν το λαιμό. Ούτε οι γυναίκες γλύτωσαν, τις μεταχειρίστηκαν όπως τους άντρες. Κάποιες βρήκαν το θάνατο στις φλόγες, οι εβραίοι έβαζαν φωτιά στα ρούχα τους για να έχουν ένα θέαμα σαν το μαρτύριο του πυρός κατά την Ιερά εξέταση (μ’ αυτόν τον τρόπο είχαν πεθάνει πολλοί εβραίοι κι έτσι έπαιρναν την εκδίκησή τους).
	Επινοούσαν απίστευτα μαρτύρια. Έβαζαν τη μητέρα κάτω από το δένδρο στο οποίο έκαιγαν το δεμένο της παιδί, έπειτα άναβαν φωτιά στα ρούχα της λέγοντάς της : «Άντε, αγία μάρτυρα, πήγαινε να βρεις το παιδί σου κοντά στον Ιησού σας». Είναι ανώφελο να απαριθμήσουμε όλα τα βασανιστήρια, ας πούμε μόνο ότι αν όλα τα θύματα είχαν μετρηθεί, το χριστιανικό μαρτυρολόγιο θα είχε εκατομμύρια ονόματα. Αυτά τα αποτρόπαια θεάματα στόχευαν να κλονίσουν την πίστη των ετοιμοθάνατων τη στιγμή που θα πήγαιναν στην αιωνιότητα. Στον Παλαιόπυργο, μια μεγάλη λίμνη, που από τότε ονομάζεται η μαύρη λίμνη, προσφέρει στα θύματα τον τρόπο να γλυτώσουν από την ατίμωση και το μαρτύριο. Άντρες και γυναίκες σπεύδουν κατά εκατοντάδες, ένας τέτοιος θάνατος τους φαίνεται ευεργετικός. Τρείς γυναίκες «γλυτώνουν» : οι γυναίκες των αρχηγών Καρατάσου, Λογοθέτη και Γάτσου,
	τις έστειλαν στο βεζύρη της Θεσσαλονίκης, ο οποίος τις κάρφωσε ζωντανές στην πόρτα του χαρεμιού, ο θάνατός τους ήταν αργός και βασανιστικός. Οι Τουρκάλες τιςς έβαζαν στα πρόσωπα δάδες αναμμένες, τις τσιμπούσαν με καρφίτσες και τις πετούσαν σκουπίδια στο πρόσωπο, τα παιδιά τις πρόσβαλαν, οι ευνούχοι τις μαστίγωναν, ο βεζύρης ερχόταν κι αυτός για να τις βρίσει. Τελικά, ήρθε ο θάνατος και τις πέταξαν τα σώματα στη θάλασσα. Ο Αμπντούλ – Αμπού πασά έκαψε πολλά χωριά της επαρχίας και σκότωσε τους κατοίκους. Έπειτα, ετοίμασε για τον εαυτό του μια διασκέδαση που ήταν ταυτόχρονα και μια ανταμοιβή του σουλτάνου Μαχμούτ. Συγκέντρωσε 1500 έλληνες κρατούμενους, και έχοντάς τους δεμένους τους οδήγησε σε ένα μεγάλο χώρο που βρίσκεται στην πόλη και ονομάζεται Κιόσκι. Καθισμένος στη σκιά των πλατανιών, καπνίζοντας ήσυχα την πίπα του, έβαλε να τους αποκεφαλίσουν και αυτό έγινε με την παρουσία 5.000 στρατιωτών της μεγαλειότητάς του. Το αίμα έβαψε το χώμα σε τέτοιο σημείο ώστε μετά από πέντε χρόνια, σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων, το χορτάρι δεν είχε ακόμη φυτρώσει σε αυτό το σημείο.
	Τα σώματα των θυμάτων εγκαταλείφθηκαν στα πουλιά αλλά τα κεφάλια, προσεχτικά διατηρημένα και ταριχευμένα, στάλθηκαν στη μεγαλειότητά του στον σουλτάνο, ως τεκμήριο, και ως τρανή απόδειξη της νίκης από τον δοξασμένο του στρατό. Ο πασάς ανταμείφθηκε ανάλογα και η περιοχή επέστρεψε στην ηρεμία. Οι Τούρκοι είχαν θριαμβεύσει, οι εβραίοι είχαν εκδικηθεί πάνω στους έλληνες για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ. Η Ευρώπη συγκινήθηκε, τα Φράγκο-Ρωμαϊκά έθνη κατάλαβαν ότι είχαν χρεωθεί και ότι είχαν ξεχρεώσει μόνο ένα μέρος. Οι έλληνες έκαναν υπομονή, η προθεσμία πλησιάζει, μετά την Ιταλία, θα έρθει η σειρά τους!
	Από τη Νάουσα στα Βοδινά. Στις 4 το πρωί πήραμε το δρόμο για τα Βοδινά. Διασχίζουμε ολόκληρη την πόλη και την αγορά, προχωράμε για λίγη ώρα μέσα από κήπους και την εξοχή, στρίβουμε βόρεια και κατεβαίνουμε προς την πεδιάδα. Περπατάμε στους πρόποδες του βουνού Καρα-Τάς προς ανατολικά, διασχίζουμε 3 ποταμάκια (ρυάκια), διασχίζουμε μια περιοχή δασώδη με ανώμαλο έδαφος για να φτάσουμε στο χωριουδάκι Σαρμαρίνοβον, που έχει 50 ελληνικά σπίτια και βρίσκεται σε απόσταση μιάμιση ώρας από τη Νάουσα. Ο δρόμος έχει βαλτώδες έδαφος, διασχίζει ένα δάσος με πλατάνια που ποτίζει ένα ποταμάκι φαρδί και πλατύ 1.50μ. Αφήνει δεξιά και αριστερά τα χωριουδάκια Μαρίνοβον, Άγιος Γεώργιος, Πρανανι κλπ. Ακολουθεί τις νότιες πλαγιές του Καρα-Τάς, και τέσσερες ώρες μετά από τη Νάουσα, φτάνει σε μια μικρή κοιλάδα πλάτους από 5 έως 600 μέτρα που ποτίζεται από ένα ποταμάκι το οποίο κυλά από βόρεια προς νότια και φτάνει στο οροπέδιο όπου βρίσκεται η πόλη Βοδινά.

Ο δρόμος που οδηγεί από τη Βέροια στη Θεσσαλονίκη, κατευθύνεται ανατολικά και φτάνει σε δύο ώρες στο χωριό Λαχανά, όπου χωρίζεται. Από τη μια πλευρά κατευθύνεται ανατολικά, διασχίζει τον ποταμό Καρασμάκ (ο παλιός Λουδίας ο οποίος σχηματίστηκε από τα νερά της λίμνης yenidje «μάλλον είναι Γιαννιτσά»), διατρέχει την ακτή, περνάει τον Αξιό και φτάνει στην κωμόπολη Κολακια που βρίσκεται στην αριστερή όχθη αυτού του ποταμού. Από αυτό το σημείο η Θεσσαλονίκη απέχει τρείς ώρες δρόμο, αλλά το έδαφος είναι λασπώδες και συχνά πλημμυρίζει από τα νερά του Αξιού.

Αυτός ο δρόμος έχει κίνηση μόνο το καλοκαίρι και συχνά μόνο οι πεζοί και τα ζώα χωρίς φορτίο, μπορούν να διασχίσουν, μέσα σε ελαφριές βάρκες, τον ποταμό ο οποίος σε αυτό το σημείο είναι πολύ ρηχός. Η δεύτερη διακλάδωση του δρόμου, βγαίνει από την Κολακια, κατευθύνεται βορειοανατολικά, διασχίζει τα χωριά Στόλατζ, Παλαιοχώρι, το ρυάκι Λουδίας, έπειτα φτάνει στη γέφυρα του Αξιού και μετά από επτά ώρες συναντά το δρόμο για Θεσσαλονίκη. Τρείς δρόμοι ακόμη βγαίνουν από τη Βέροια, ο ένας κατευθύνεται βορειοδυτικά και φτάνει σε οκτώ ώρες στη μικρή πόλη Καϊλάρι ή Σαριγκουιόλ, ο άλλος πηγαίνει βόρεια και φτάνει σε έξι ώρες στην πόλη Γιαννιτσά, ο τρίτος στρίβει απότομα νοτιοανατολικά, φτάνει στην κωμόπολη Κίτρος που βρίσκεται στο δρόμο Θεσσαλονίκης – Λάρισας, περνώντας από τη φημισμένη κοιλάδα των Τεμπών.

Από τη Βέροια στη Νάουσα. Παίρνουμε το δρόμο για τη Νάουσα, διασχίζουμε τη συνοικία των αθίγγανων, μέσα από σωρούς από πέτρες, θάμνους και μικρές λίμνες που εμποδίζουν και φράζουν αυτό το κομμάτι της πόλης. Κατευθυνόμαστε βόρεια, ακλουθώντας τη βάση του βουνού Ξερολίβαδο και αφήνουμε στα δεξιά την όμορφη κοιλάδα του Αξιού. Ο δρόμος συναντά τα χωριά Αρκουδοχώρι, Γιάντζιστα, Ζερβοχώρι, Κοπάνοβον κλπ, διασχίζει πολλά ρυάκια που κατεβαίνουν από το όρος Βέρμιο και φτάνει στη χαράδρα Κουτίχα, την οποία διασχίζει με μια πέτρινη γέφυρα μήκους 10 μέτρων και πλάτους 2,50 μέτρων. Αυτό το ρυάκι κυλάει από δυτικά προς Ανατολικά και διασχίζει ένα δασώδες μέρος όπου οι κλέφτες μπορούν ελεύθερα να επιδοθούν στο έργο τους.

Πέρα από τη γέφυρα, ο δρόμος ακολουθεί ένα χώρο με κλίση που ανεβαίνει μέσα από αμπελώνες. Λίγο πιο μακριά, περίπου τρείς ώρες από τη Βέροια, βρίσκουμε άφθονες πηγές των οποίων η ένωση σχηματίζει τον ποταμό της Βέροιας. Βγαίνοντας από το δρόμο, διασχίζουμε μια πέτρινη γέφυρα πλάτους 3 μέτρων και μήκους 12 μέτρων που περνάει από τον χείμαρρο Αράπιτσα στο βάθος του οποίου κυλούν τα νερά της Νάουσας, τα οποία εκβάλλουν στη λίμνη της Πέλλας (των Γιαννιτσών). Αυτός ο χείμαρρος έχει πλάτος από 15 έως 30 μέτρα και βάθος από 14 έως 16 μέτρα, τα όριά του είναι νότια της πόλης στην οποία φτάνουμε πέντε ώρες μετά από τη Βέροια.

Πόλη της Νάουσας. Η πόλη της Νάουσας, που ονομάζεται και Νιάουστα και την οποία οι Τούρκοι ονομάζουν Αυγούστα, βρίσκεται σε ένα νότιο οροπέδιο του όρους Βέρμιο το οποίο εδώ έχει το όνομα Καρα-Τάς. Αυτό το οροπέδιο ποτίζεται από τον ποταμό Αράπιτσα, ο οποίος έχει την πηγή του δυτικά κοντά στην πόλη, η βλάστηση είναι αξιοθαύμαστη. Το ύψος του είναι 104 μέτρα πάνω από την πεδιάδα, κάνοντας ένα γρήγορο υπολογισμό. Αυτό το οροπέδιο, είναι όμορφο και υγιεινό, παρόλα αυτά, η πόλη είναι ανθυγιεινή, αυτό οφείλεται στο ότι οι κάτοικοι αυτής της Εδέμ έκαναν κατάχρηση της αφθονίας της φύσης. Δεν είναι πια μια πόλη, είναι ένας τεράστιος κήπος : μια τεράστια βλάστηση κρύβει τα σπίτια, πολλά ρυάκια κυλούν για ομορφιά και οι δρόμοι έχουν αντικατασταθεί από σκιερά μονοπάτια. Οι κάτοικοι, σκόπιμα «αποφεύγουν» την υγιεινή επίδραση του ήλιου και υποβάλλονται στις μη υγιεινές επιδράσεις της υγρασίας, η κρύα αύρα του βουνού προκαλεί ασθένειες, όλα αυτά δεν εμποδίζουν τις γυναίκες της Νάουσας να διατηρούν μια λαμπερή ομορφιά, μια λευκότητα και μια λεπτότητα του δέρματος σπάνιες σε αυτά τα κλίματα.

Η Νάουσα υπάρχει εδώ και 35 χρόνια, αφού καταστράφηκε ολοσχερώς την πρώτη χρονιά της Ελληνικής επανάστασης.

Υπάρχουν 5 εκκλησίες, ένα ανώτερο Ελληνικό σχολείο και ένα τζαμί, όπου ο ιμάμης καλεί σε προσευχή τους Koniares οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εδώ, αφού εξόντωσαν τις οικογένειες των οποίων κατέχουν τα αγαθά.

Η αριστοκρατία αποτελείται από δύο ανώτερα στελέχη, και οι δύο Έλληνες : ο ένας ονομάζεται Περδικάρης, είναι ένας άντρας δίκαιος, γενικά αγαπητός και σεβαστός από όλους τους κατοίκους : δεν θα μιλήσουμε για τον άλλο.

Οι Εβραίοι δεν έρχονται ποτέ στη Νάουσα : θα πούμε αργότερα το λόγο.

Το ιδιαίτερο προϊόν της περιοχής είναι το κρασί : έχει πολύ μεγάλη φήμη σε όλη την Τουρκία και κοστίζει διπλάσιο από τα άλλα κρασιά της χώρας. Είναι πολύ κοντά στα κρασιά της Bordeaux, αποκτά γεύση και άρωμα καθώς παλιώνει. Τα σιτηρά είναι μέτρια και με δυσκολία αρκούν για τις ανάγκες του τόπου. Αντίθετα, το έδαφος παράγει τεράστια ποσότητα φρούτων. Υπάρχει εδώ ένα εργοστάσιο που κατασκευάζει ένα ύφασμα (χοντρή τσόχα), που ονομάζεται Σαϊακ. Η καλλιέργεια της μουριάς και η σηροτροφία έχουν την τιμητική τους, υπολογίζεται σε περισσότερο από 7000 κιλά αυτό το προϊόν.

Σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες, τα ετήσια έσοδα της πόλης ανέρχονται σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο φράγκα.

Περνάμε τη νύχτα στον κήπο ενός Έλληνα ιερέα, ο οποίος μας υποδέχθηκε με την καλή διάθεση που συνηθίσαμε να συναντούμε στον κλήρο όλων των εθνών.

Η γυναίκα του, μόλις 20 ετών, θεωρείται η ομορφότερη της πόλης. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, διότι οι ιερείς έχουν τις πιο όμορφες συζύγους.

Αυτό το γοητευτικό πλάσμα ετοιμάζει δείπνο και σερβίρει με τέλεια χάρη. Ανακαλύψαμε στον κήπο κάτω από τη σκιά ένα τριαντάφυλλο το οποίο προκαλεί το θαυμασμό των φίλων μου, το άρωμά του μας μεθάει. Ο Γιατρός το κόβει, του το παίρνω από τα χέρια και το προσφέρω στην οικοδέσποινα λέγοντάς της :

- Σ’εσάς, όμορφη παπαδιά, πρέπει να ανήκει αυτό το λουλούδι.

- Όχι, φωνάζει ο Γιατρός, δεν προσφέρουμε ένα τριαντάφυλλο σε ένα άλλο τριαντάφυλλο.

- Αντιθέτως, λέει ο Σοφός, πρέπει να αποδίδουμε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα.

- Χίλια ευχαριστώ, κύριε, μου λέει παίρνοντας το τριαντάφυλλο, αλλά σας βεβαιώνω ότι είναι σαν όλα τα τριαντάφυλλα, τσιμπάει.

- Αναμφίβολα, κυρία, αλλά επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι κάθε τριαντάφυλλο ζει όσο ένα πρωινό.

- Του αρκεί ένα πρωινό για να τσιμπήσει ότι το αγγίζει.

- Είναι πολύ λίγο ένα πρωινό γι’ αυτούς που επιθυμούν να αναπνεύσουν το υπέροχο άρωμά του.

- Τότε, μυρίστε το, κύριε, όσο είναι ακόμη καιρός, αλλά προσέχετε όταν το κρατάτε στο χέρι σας.

Λέγοντας αυτά τα λόγια, η γυναίκα πλησιάζει το τριαντάφυλλο στο πρόσωπό μου και ξεσπά σε γέλια.

Καταλάβαμε πολύ καλά ο ένας τον άλλο και δεν είχα τίποτα να προσθέσω, αλλά ο Σοφός και ο Γιατρός θεώρησαν ότι νικήθηκα ευτελώς.

Τρείς έλληνες γείτονες και ο δάσκαλος μας συνάντησαν μετά το δείπνο, η συζήτηση πηγαίνει στην ιστορία της Νάουσας.

Καταστροφή της Νάουσας. Μετά τις σφαγές της Χαλκιδικής, η μακεδονική επανάσταση περιορίστηκε σε μερικά χωριά κοντά στο όρος Όλυμπος και στην πόλη της Νάουσας. Περισσότερες από 5000 ελληνικές οικογένειες ήρθαν να βρούν καταφύγιο σ’αυτή την πόλη.

Ο καπετάνιος Καρατάσος και οι αρχηγοί Λογοθέτης και Γάτσος, επικεφαλής μερικών εκατοντάδων μαχητών, πολέμησαν γενναία για να απωθήσουν τα οθωμανικά στρατεύματα που ήρθαν να τους πολιορκήσουν στο μοναστήρι της Παναγίας Δοβρά. Τότε, ο πασάς Αμπντούλ-Αμπού ήρθε από τη Βέροια, επικεφαλής 15.000 αντρών και έφτασε μπροστά από τη Νάουσα με 12 κανόνια στις 11 Απριλίου 1822.

Μετά από μια σύντομη αλλά ηρωική άμυνα, η πόλη υπέκυψε στην επίθεση και οι 15.000 μουσουλμάνοι στρατιώτες μαζί με ένα πλήθος τυχοδιωχτών και Εβραίων επιδόθηκαν σε κάθε υπερβολή.

Η φρουρά, αποτελούμενη από 400 άντρες υποχώρησε.

Τα πάντα λεηλατήθηκαν, κάηκαν, καταστράφηκαν. Δέκα χιλιάδες έλληνες σφαγιάστηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά αιχμαλωτίστηκαν για να γίνουν σκλάβοι. Όπως και στην Κασσανδρεία, η πρώτη σφαγή έγινε από τους Τούρκους μέσα στην ορμή της νίκης, αλλά μετά από αυτούς ήρθαν οι Εβραίοι οι οποίοι τους ξεπέρασαν σε φρικαλεότητες, έσφαζαν σαν μοσχάρια τους αιχμαλώτους οι οποίοι ήταν άοπλοι και ανυπεράσπιστοι.

Χτυπούσαν τα θύματα με ρόπαλο και στη συνέχεια τους έκοβαν το λαιμό. Ούτε οι γυναίκες γλύτωσαν, τις μεταχειρίστηκαν όπως τους άντρες. Κάποιες βρήκαν το θάνατο στις φλόγες, οι εβραίοι έβαζαν φωτιά στα ρούχα τους για να έχουν ένα θέαμα σαν το μαρτύριο του πυρός κατά την Ιερά εξέταση (μ’ αυτόν τον τρόπο είχαν πεθάνει πολλοί εβραίοι κι έτσι έπαιρναν την εκδίκησή τους).

Επινοούσαν απίστευτα μαρτύρια. Έβαζαν τη μητέρα κάτω από το δένδρο στο οποίο έκαιγαν το δεμένο της παιδί, έπειτα άναβαν φωτιά στα ρούχα της λέγοντάς της : «Άντε, αγία μάρτυρα, πήγαινε να βρεις το παιδί σου κοντά στον Ιησού σας».

Είναι ανώφελο να απαριθμήσουμε όλα τα βασανιστήρια, ας πούμε μόνο ότι αν όλα τα θύματα είχαν μετρηθεί, το χριστιανικό μαρτυρολόγιο θα είχε εκατομμύρια ονόματα.

Αυτά τα αποτρόπαια θεάματα στόχευαν να κλονίσουν την πίστη των ετοιμοθάνατων τη στιγμή που θα πήγαιναν στην αιωνιότητα.

Στον Παλαιόπυργο, μια μεγάλη λίμνη, που από τότε ονομάζεται η μαύρη λίμνη, προσφέρει στα θύματα τον τρόπο να γλυτώσουν από την ατίμωση και το μαρτύριο. Άντρες και γυναίκες σπεύδουν κατά εκατοντάδες, ένας τέτοιος θάνατος τους φαίνεται ευεργετικός. Τρείς γυναίκες «γλυτώνουν» : οι γυναίκες των αρχηγών Καρατάσου, Λογοθέτη και Γάτσου, τις έστειλαν στο βεζύρη της Θεσσαλονίκης, ο οποίος τις κάρφωσε ζωντανές στην πόρτα του χαρεμιού, ο θάνατός τους ήταν αργός και βασανιστικός. Οι Τουρκάλες τιςς έβαζαν στα πρόσωπα δάδες αναμμένες, τις τσιμπούσαν με καρφίτσες και τις πετούσαν σκουπίδια στο πρόσωπο, τα παιδιά τις πρόσβαλαν, οι ευνούχοι τις μαστίγωναν, ο βεζύρης ερχόταν κι αυτός για να τις βρίσει. Τελικά, ήρθε ο θάνατος και τις πέταξαν τα σώματα στη θάλασσα.

Ο Αμπντούλ – Αμπού πασά έκαψε πολλά χωριά της επαρχίας και σκότωσε τους κατοίκους. Έπειτα, ετοίμασε για τον εαυτό του μια διασκέδαση που ήταν ταυτόχρονα και μια ανταμοιβή του σουλτάνου Μαχμούτ.

Συγκέντρωσε 1500 έλληνες κρατούμενους, και έχοντάς τους δεμένους τους οδήγησε σε ένα μεγάλο χώρο που βρίσκεται στην πόλη και ονομάζεται Κιόσκι. Καθισμένος στη σκιά των πλατανιών, καπνίζοντας ήσυχα την πίπα του, έβαλε να τους αποκεφαλίσουν και αυτό έγινε με την παρουσία 5.000 στρατιωτών της μεγαλειότητάς του. Το αίμα έβαψε το χώμα σε τέτοιο σημείο ώστε μετά από πέντε χρόνια, σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων, το χορτάρι δεν είχε ακόμη φυτρώσει σε αυτό το σημείο.

Τα σώματα των θυμάτων εγκαταλείφθηκαν στα πουλιά αλλά τα κεφάλια, προσεχτικά διατηρημένα και ταριχευμένα, στάλθηκαν στη μεγαλειότητά του στον σουλτάνο, ως τεκμήριο, και ως τρανή απόδειξη της νίκης από τον δοξασμένο του στρατό.

Ο πασάς ανταμείφθηκε ανάλογα και η περιοχή επέστρεψε στην ηρεμία.

Οι Τούρκοι είχαν θριαμβεύσει, οι εβραίοι είχαν εκδικηθεί πάνω στους έλληνες για την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ.

Η Ευρώπη συγκινήθηκε, τα Φράγκο-Ρωμαϊκά έθνη κατάλαβαν ότι είχαν χρεωθεί και ότι είχαν ξεχρεώσει μόνο ένα μέρος. Οι έλληνες έκαναν υπομονή, η προθεσμία πλησιάζει, μετά την Ιταλία, θα έρθει η σειρά τους!

Από τη Νάουσα στα Βοδινά. Στις 4 το πρωί πήραμε το δρόμο για τα Βοδινά. Διασχίζουμε ολόκληρη την πόλη και την αγορά, προχωράμε για λίγη ώρα μέσα από κήπους και την εξοχή, στρίβουμε βόρεια και κατεβαίνουμε προς την πεδιάδα.

Περπατάμε στους πρόποδες του βουνού Καρα-Τάς προς ανατολικά, διασχίζουμε 3 ποταμάκια (ρυάκια), διασχίζουμε μια περιοχή δασώδη με ανώμαλο έδαφος για να φτάσουμε στο χωριουδάκι Σαρμαρίνοβον, που έχει 50 ελληνικά σπίτια και βρίσκεται σε απόσταση μιάμιση ώρας από τη Νάουσα.

Ο δρόμος έχει βαλτώδες έδαφος, διασχίζει ένα δάσος με πλατάνια που ποτίζει ένα ποταμάκι φαρδί και πλατύ 1.50μ. Αφήνει δεξιά και αριστερά τα χωριουδάκια Μαρίνοβον, Άγιος Γεώργιος, Πρανανι κλπ. Ακολουθεί τις νότιες πλαγιές του Καρα-Τάς, και τέσσερες ώρες μετά από τη Νάουσα, φτάνει σε μια μικρή κοιλάδα πλάτους από 5 έως 600 μέτρα που ποτίζεται από ένα ποταμάκι το οποίο κυλά από βόρεια προς νότια και φτάνει στο οροπέδιο όπου βρίσκεται η πόλη Βοδινά.

Neguš, Augusta, Njaušta, Neaguš, Agostos, Άγουστος, Νιάουστα, Νάουσα

Naousa railway station Σιδηροδρομικός Σταθμός Νάουσας
Black-and-white photograph of the Naousa (Niaousta or Agoustos) railway station, on the Thessaloniki-Monastir line, 1891-1894, Thessaloniki, Society of the Friends of the Thessaloniki Railway.

Ασπρόμαυρη φωτογραφία του σιδηροδρομικού σταθμού Νάουσας (Niaousta η Agoustos), από την γραμμή Θεσσαλονίκης-Μοναστήρι, 1891-1894, Θεσσαλονίκη, Κοινωνία των Φίλων των Σιδηρόδρομων Θεσσαλονίκης.

Στις αρχές του 20ου αιώνα (μεταξύ των ετών 1897-1924), ένα μεγάλο κύμα μεταναστών έφτασε στις ΗΠΑ από την Ευρώπη. Κατά την άφιξη τους στο κέντρο υποδοχής μεταναστών των Ηνωμένων Πολιτειών, που βρισκόταν στη νήσο Ellis Island στη Νέα Υόρκη, οι μετανάστες δήλωσαν το ονοματεπώνυμό τους, τη χώρα προέλευσης, την ιδιαίτερη περιοχή από όπου κατάγονταν (περιφέρεια, πόλη, χωριό) και την ηλικία τους.
Η πρόσβαση στα αρχεία μετανάστευσης των ΗΠΑ της εποχής εκείνης (1892-1924), είναι σήμερα δυνατή μέσω της μηχανής αναζήτησης της ιστοσελίδα του μουσείου Elis Island
http://www.ellisislandrecords.org/search/search_new.asp?
Όποιος αναζητά ένα πρόσωπο, μπορεί να ψάξει χρησιμοποιώντας τουλάχιστον τα τρία πρώτα γράμματα που αρχίζει το επώνυμό του.

Μια πλήρης έρευνα για την αναζήτηση όλων των επωνύμων, προϋποθέτει τη διατύπωση 26Χ26Χ26 = 17. 576 ερωτήσεων. Κάνοντας όμως μία συστηματική (όχι όμως εξαντλητική) εργασία και διατυπώνοντας ερωτήσεις με τους πιθανότερους συνδυασμούς γραμμάτων, μπορούμε να πάρουμε πολλές λίστες μεταναστών κατά εθνικότητα κατά πόλη καταγωγής κλπ.

Τυχαίοι συνδυασμοί για ονόματα έχουν σαν πόλη καταγωγής την Νάουσα Θεσσαλονίκης (Agoustos Salonique), την εποχή εκείνη της Τουρκοκρατίας η Νάουσα λεγόταν «Agoustos», η Βέροια «Caraferia» ……

Tomas Karaitzkous, 17 ετών, από Agoustos Salonique. Θωμάς Καραϊσκος από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Ghiorghi Kostaki, 16 ετών, από Agoustos Salonique. Γεώργιος Κωστάκης από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Christo Nicola, 42 ετών, από Agoustos Salonique.
Χρήστος Νικολάου από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Christo Petro Schiopi, 18 ετών, από Agoustos Salonique.
Χρήστος-Πέτρος Σιώπης από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Demitri Socratis, 23 ετών, από Agoustos Salonique.
Δημήτρης Σωκράτους από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Nicola Tassi, 23 ετών, από Agoustos Salonique.
Νικόλας Τάσιος από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Antoin Yannaki, 18 ετών, από Agoustos Salonique.
Αντώνης Γιαννάκης από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Demetri Zaphir, 21 ετών, από Agoustos Salonique.
Δημήτρης Ζαφειρίου από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Arghiri Tassi, 29 ετών, από Agoustos Salonique.
Αργύρης Τάσιου από Νάουσα Θεσσαλονίκης.

Janni Mihail, από Agostos, ετών 18.

Constantin Taso, από Agostos, ετών 22.

Thoma Karamicho, από Agostos, ετών 22.

...oryhi Dimitri, από Agostos, ετών 21.

Ghiorghi Dina, από Agoustos Salonique, ετών 19.

..........

Και πολλοί άλλοι ……

Βρίσκεστε εδώ: Αρχική σελίδα > ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ > Μακεδονικό

7. Νοεμβρίου 2001 || 7.0

Οι Σκοπιανοί έφτιαξαν Αρχιεπισκοπή μέσα στην Μακεδονία

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακεδονίας των Σκοπιανών Νικόδημος Τσαρκνιάς. Πλέον δρα πανελεύθερος ΜΕΣΑ στην Μακεδονία. 'Αλλο ένα επίτευγμα του σοσιαλιστικού "εκσυγχρονισμού".

Στο έμβλημά του ο Τσαρκνιάς παρουσιάζει ως έδρα της Αρχιεπισκοπής την Έδεσσα και κάποιον ναό "Αγ. Κυρίλλου και Μεθοδίου".

Ξεπερνώντας κάθε όριο οι Σκοπιανοί προχώρησαν για πρώτη φορά στην σύσταση και δραστηριοποίηση Αρχιεπισκοπής ΜΕΣΑ στην Μακεδονία με Αρχιεπίσκοπο τον Νικόδημο Τσαρκνιά. Ενισχυμένοι από τις προδοσίες των κυβερνώντων και την αδιαφορία του αποχαυνωμένου "κυρίαρχου" λαού έχουν ξεκινήσει ένα μεγαλεπήβολο πρόγραμμα οικοδόμησης εκκλησιών στην Δυτική Μακεδονία και ήδη προγραμματίζουν νέες λειτουργίες στα Σλαβικά.
Πιο συγκεκριμένα, όπως ανακοίνωσε το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων Deutsche Welle, στις 30 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε λειτουργία στα Σλαβικά στην Αριδαία, την οποία το πρακτορείο αναφέρει με το σλαβικό όνομα Sabotsko. Η εκκλησία στην οποία έγινε η λειτουργία είναι ένας νεοαναγερθείς από τους Σκοπιανούς ναός με την ονομασία "Saint Zlata Meglenska". Πρωταγωνιστής στην λειτουργία ήταν ο Νικόδημος Τσαρκνιάς, στον οποίο θα αναφερθούμε αναλυτικότερα παρακάτω. Η λειτουργία πραγματοποιήθηκε χωρίς ΚΑΜΙΑ ενόχληση από τις ελληνικές αρχές, προφανώς κατόπιν σχετικών εντολών από την ελληνική κυβέρνηση. Ο Τσαρκνιάς στο κήρυγμα του, ανάμεσα σε άλλα προκλητικά, είπε τα εξής: "Καλώ όλους τους Μακεδόνες να συμμετάσχουν στην ανακατασκευή της νέας εκκλησίας. Θα ακολουθήσουν και άλλες θρησκευτικές λειτουργίες στα Μακεδονικά!" Μία υπόσχεση που ο Τσαρκνιάς δεν θα έδινε, αν δεν είχε σχετικές διαβεβαιώσεις από την ελληνική κυβέρνηση.
Οι Σκοπιανοί ετοίμαζαν εδώ και καιρό την ίδρυση ΜΕΣΑ στην Μακεδονία Αρχιεπισκοπής με Αρχιεπίσκοπο τον Τσαρκνιά. Αποκαλυπτικό των σχεδίων τους, αλλά και της ενημέρωσης που είχε η ελληνική κυβέρνηση για την καταστροφική αυτή εξέλιξη, είναι η επιστολή που ο Τσαρκνιάς είχε στείλει το 1999 στον πρωθυπουργό Κ.Σημίτη και τον νομάρχη Πέλλας Γ.Πέτσο. Το περιεχόμενό της είχε ως εξής:

ΠΡΟΣ κ. Κώστα Σημίτη Πρωθυπουργόν ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙΤΑΙ: Νομάρχη Πέλλας κ. Γ.Πέτσον ΘΕΜΑ: Ίδρυση Ορθοδόξου Μακεδονικού Ναού στην Έδεσσα/Μπόντεν

Συνδέσεις "Μακεδονική" Ορθόδοξη Εκκλησία Deutsche Welle Γραφείο Έλληνα Πρωθυπουργού

Δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε από το 1999 τις προθέσεις των Σκοπιανών και του Τσαρκνιά, αλλά δεν έκανε τίποτα για να εμποδίσει τις ενέργειές τους. Οι καρπαζιές από τους Σκοπιανούς πέφτουν η μία μετά την άλλη, αλλά οι πολιτικάντηδες αδιαφορούν επιδεικτικά για την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Μετά την σχεδιαζόμενη υποχώρηση στο όνομα των Σκοπίων, η ίδρυση "Μακεδονικής Αρχιεπισκοπής" δείχνει που οδηγεί η πολιτική του ενδοτισμού. Η κατάσταση στην Μακεδονία μας αρχίζει σταδιακά να θυμίζει Βοσνία και σε λίγο θα θέλουμε διαβατήριο για να επισκεφθούμε τα μέρη τα οποία απελευθέρωσαν με ποταμούς αίματος οι πρόγονοί μας, αλλά τώρα στρογγυλοκάθησε ο "ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Αιγαιακής Μακεδονίας". Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ καταγγέλει τις τεράστιες ευθύνες του πολιτικού κατεστημένου για την νέα Σκοπιανή πρόκληση εντός του ελληνικού εδάφους και ζητά να απαγορευθεί δια παντός η είσοδος στην Ελλάδα του Νικόδημου Τσαρκνιά.